fotografia ślubna małopolska   małopolska małopolskie
fotografia ślubna małopolska
Menu 
Strona główna
Galeria
Oferta
Terminarz
Wzory albumów
Kontakt

Fotografia Ślubna Proszowice 2013



Fotograf Proszowice, Fotografia Ślubna Proszowice


                                                                                                                                           fot.Alena Ozerova/fotolia.pl

Nasza firma zajmuje się kompleksowymi usługami fotograficznymi. Posiadane umiejętności oraz zdobyte doświadczenie w  połączeniu z profesjonalnym sprzętem marki Canon, gwarantują udane zdjęcia od strony technicznej, ale nie tylko. Staramy się  aby  zdjęcia oddawały nastrój i emocje obecne w tym wspaniałym dniu, tak aby po latach przy oglądaniu albumu ślubnego,  mozna  było przeżyć je ponownie. 
Każdy Ślub traktujemy jako indywidualne i niepowtarzalne wydarzenie. Dlatego otrzymujecie zdjęcia tylko najwyższej jakości,  poddane wcześniej stosownej obróbce graficznej. Posiadamy własne Laboratorium Fotograficzne, gdzie wykonujemy odbitki z  Waszego Ślubu. Dlatego mamy bezpośredni wpływ na Wasze zdjęcia od początku do końca. Dzięki temu szubko otrzymujecie   Wasze zdjęcia. 

Wykonujemy również wideofilmowanie imprez okolicznościowych, ślubów, komunii, studniówek. gwarantujemy szybki czas realizacji i najniższe ceny w Małopolsce. Oferujemy także wideofilmowanie Full HD na Blu Ray.

Realizujemy zlecenia fotograficzne oraz wideofilmowania głównie w województwie małopolskim, nie pobieramy opłaty za dojazd na terenie Małopolski.

Wykonujemy fotografie szkolną. Zdjęcia szkolne na terenie szkół. Mamy najniższe ceny fotografii szkolnej w całym kraju.

 
OFERTA 2013
FOTOGRAFIA&VIDEOFILMOWANIE - 1950 ZŁ

zobacz nasze realizacje na YouTube
2013 Fotograf Małopolska - fotografia ślubna małopolska.
Fotograf Proszowice, Fotografia Ślubna Proszowice








































Proszowice – miasto w woj. małopolskim, w powiecie proszowickim, położone ok. 24 km na północny wschód od Krakowa. Proszowice położone są na prawym brzegu rzeki Szreniawy. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Proszowice. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. krakowskiego.

Prawa miejskie od 1358 roku. Regionalny ośrodek handlu rolno-spożywczego.

Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 6152 mieszkańców[1].

Średniowieczny układ przestrzenny Proszowic jest wynikiem lokacji miasta w 1358 roku. Na jego nieregularność w blokach przyrynkowych decydująco wpłynęło ukształtowanie terenu, zaważyło też prawdopodobnie rozplanowanie i zabudowa wsi królewskiej, na miejscu której założono miasto, gdzie istniał już przed lokacją kościół parafialny z poł. XIII wieku, wzmiankowany w latach 1306-1308 i 1325-1327. Te czynniki uwarunkowały urbanistyczny układ południowej części Proszowic. Rynek prawie kwadratowy o dość znacznych rozmiarach (105 na 88 metrów, 1,9 hektara) usytuowany jest zgodnie ze stronami świata. Z narożników wybiegają po dwie ulice, z wyjątkiem południowo-wschodniego, z którego wychodzi tylko jedna, ponadto jedną ulicą przecięty jest wschodni blok przyrynkowy (układ turbinowy). W pierzejach rynkowych wytyczono po 10 działek, oprócz wschodniej. Trakt z Krakowa dochodził do Proszowic od południowego zachodu i omijał Rynek, biegł w kierunku wschodnim, na Nowy Korczyn. Za południowym blokiem działek dochodziło do traktu węższe boczne ramię do południowo-zachodniego narożnika Rynku, drugie dochodziło do naroża południowo-wschodniego. Oba tworzyły trójkątny plac zwany Małym Rynkiem. Trakt na Słomniki wychodził bezpośrednio z południowo-zachodniego narożnika Rynku. Ukształtowanie pozostałych, dalszych partii miasta jest wynikiem rozprzestrzenienia się zabudowy w XIX wieku, gdy objęła ona grunty podmiejskie, zajęte uprzednio przez folwarki, dworki duchownych i zabudowania gospodarcze. Obecna zabudowa Rynku głównie współczesna z XX wieku, murowana. Zwarty charakter posiada tylko zabudowa pierzei południowej (najstarsze domy, niektóre o rodowodzie XIX-wiecznym), natomiast w północnej i zachodniej istnieją luki. Pierzeja wschodnia zajęta jest przez kościół parafialny którego fasada przed skróceniem korpusu o jedno przęsło dochodziła do linii Rynku, w rogu tej pierzei znajduje się dom handlowy. Na Rynku stał ratusz z przybudówkami i ustawione w pobliżu niego: pręgierz, waga miejska, jatki i kramy, wszystkie te budynki były drewniane, rozebrane zapewne ze względu na zły stan w poł. XIX wieku. Obecnie na środku Rynku znajduje się zieleniec, pomnik Tadeusza Kościuszki, odsłonięty 24 XI 1957 roku, oraz fontanna z 1975 roku, przebudowana w 2008 roku z okazji 650-lecia lokacji miasta. (artykuł pochodzi ze strony: http://pl.wikipedia.org/wiki/Proszowice)

Gmina Proszowice

CHARAKTERYSTYKA POWIATU PROSZOWICKIEGO


   Powiat Proszowicki o powierzchni 414.6 km2 leży w odległości ok. 30 km od Krakowa w kierunku północno - wschodnim, granicząc z powiatami: miechowskim, krakowskim ziemskim, bocheńskim, brzeskim, tarnowskim i kazimierskim (woj. Świętokrzyskie). Powiat położony w obrębie Płaskowyżu Proszowickiego będącego częścią makroregionu - Niecki Nidziańskiej, o glebach lessowych będących bazą dla czarnoziemu. Występuje tutaj klimat łagodny, pozbawiony skoków i zmian termicznych. Powiat tworzy 6 gmin: miejsko-wiejska Proszowice, 5 gmin wiejskich: Koniusza, Koszyce, Nowe Brzesko, Pałecznica, Radziemice, w skład których wchodzi 135 miejscowości.

Przez teren powiatu przebiegają następujące drogi krajowe i wojewódzkie:

krajowe:

    nr 79 na odcinku Koszyce-Nowe Brzesko-Kraków


wojewódzkie:

    nr 775 Słomniki - Proszowice - Ispina
    nr 776 Kraków - Proszowice - Busko Zdrój
    nr 768 Kazimierza Wielka -Koszyce-Brzesko


Na terenie powiatu zachowało się wiele zabytków architektury sakralnej i świeckiej (zabytkowe kościoły, dwory, pałace, przydrożne kapliczki i figurki). Należy również wspomnieć o ludziach, znanych i szanowanych synach tej ziemi. Stąd pochodził Stanko z Proszowic - Stańczyk nadworny błazen króla Zygmunta Starego; Jan Proszowski - nadworny malarz króla Jana Kazimierza. W Proszowicach urodził się ojciec Rafał Kalinowski, karmelita, powstaniec z 1863 roku oraz błogosławiony ksiądz Józef Pawłowski, męczennik jednego z niemieckich obozów koncentracyjnych. Z kolei z Rzędowic (k. Proszowic) pochodził Wojciech Bartos (Bartosz Głowacki) chłop kościuszkowski, kosynier wsławiony w bitwie pod Racławicami.

Powiat Proszowicki posiada wiele atrakcji turystycznych. Równie cenna jest przyroda - rzeźba terenu (nieckowate ukształtowanie, pagórkowatość terenu, wąwozy, urwiska), czyste powietrze oraz zagajniki sprawiają, iż teren doskonale nadaje się do wypoczynku, rekreacji, uprawiania sportu i turystyki (pieszej i rowerowej). Przez powiat przebiegają szlaki historyczno-turystyczne, są to m.in.: Szlak Kościuszkowski prowadzący docelowo do Kopca T. Kościuszki w Racławicach; Szlak Rowerowy - Młyny Doliny Szreniawy oraz Szlak Architektury Drewnianej z wykorzystaniem systemu IDENTUR, który służy oznakowaniu lokalnych zabytków. Są również miejsca, w których pagórki dochodzą do samej Wisły, tworząc urwiska z bogatą roślinnością. To wszystko nadaje krajobrazowi niezwykłego kolorytu, gdzie można uprawiać turystykę pieszą, rowerową, czy też wędkowanie.

Wszystko to sprawia, że Powiat Proszowicki ze swoim krajobrazem, zabytkami przyrodą, możliwościami sportowo-turystycznymi zachęca do odwiedzenia i spędzenia czasu na wiele ciekawych sposobów. (artykuł pochodzi ze strony: http://www.proszowice.upow.gov.pl/charakterystyka)

Fotografia (gr. φως, phōs, D. phōtós – światło; gráphō – piszę, graphein – rysować, pisać; rysowanie za pomocą światła) – zbiór wielu różnych technik, których celem jest zarejestrowanie trwałego, pojedynczego obrazu za pomocą światła. Potoczne znaczenie zakłada wykorzystanie układu optycznego, choć nie jest to konieczne – fotografia otworkowa, rayografia.

 Podstawowy podział technik fotograficznych

  • fotografia analogowa – od swego powstania oparta na chemii światłoczułych związków srebra. Dzieli się na fotografię monochromatyczną i fotografię barwną. Materiały fotograficzne dzieliły się na dwa rodzaje: pierwsze służyły do utrwalenia obrazu waparacie i produkowane były w postaci klisz ciętych (do aparatów wielkoformatowych – fotografia wielkoformatowa), błon (filmów) perforowanych (do aparatów małoobrazkowych), błon zwojowych najczęściej o szerokości 60 mm (do aparatów średnioformatowych). Obraz zapisany na kliszach przenoszony był na papiery o różnych formatach.

  • szlachetne techniki fotograficzne – techniki oparte na wykorzystaniu światłoczułości i garbujących właściwości chromianów, a także innych związków światłoczułych, np. guma, pigment, bromolej.

  • fotografia cyfrowa – tutaj rejestracja obrazu odbywa się nie na materiale światłoczułym, ale na urządzeniu optoelektronicznym zwanym matrycą (np. w układzie CCD, CMOS) zamontowaną w aparacie cyfrowym. Obiektywy aparatów cyfrowych są identyczne (pod względem konstrukcji optycznej) ze stosowanymi w aparatach do fotografii tradycyjnej, ale występują też w postaci zmodyfikowanej, np. z wbudowanymi mechanizmami korekcji wstrząsów.

Naukowców od zawsze fascynowała możliwość rejestrowania dokładnych obrazów ruchu, przykładem jest twórczość Eadwearda Muybridge'a.

Historia

Jedna z pierwszych fotografii barwnych wykonana (ok. 1900 roku) metodą opracowaną przez "Polskiego Edisona" Jana Szczepanika. Szczepanik opatentował tę metodę w USA i w Wielkiej Brytanii. Na podstawie licencji Szczepanika amerykańska firma Kodak w roku 1928 wprowadziła do sprzedaży film barwny "Kodachrome", a niemiecka firma AGFA, po ulepszeniu jego projektu, wyprodukowała własne aparaty małoobrazkowe "Agfacolor".

Autoportret Siergieja Prokudina-Gorskiego z lat 1905-1915 nad rzeką Karolitskai niedaleko Batumi.

Fotografia, powstała w XIX wieku, korzystała z wynalazków znanych już wcześniej. Przykładem jest camera obscura, znana już w starożytnej Grecji.

  • 1556 – Georg Fabricius zauważył, że chlorek srebra zaczernia się pod wpływem promieni słonecznych.

  • 1724 – światłoczułość azotanu srebra zaobserwował Johann Heinrich Schulze.

  • 1725 – w Halle Johann Heinrich Schulze uzyskał pierwsze odwzorowanie obrazu na emulsji światłoczułej sporządzonej z chlorku srebra na podkładzie z białej kredy.

Spreparowana odpowiednio kreda posłużyła jako substancja mająca zapewnić w miarę równomierne pokrycie materiału podkładowego emulsją. Jako obrazu do odwzorowania użył nieprzeźroczystego materiału, w którym wyciął szablony. Następnie naświetlał emulsję na słońcu przez te szablony. W ten sposób uzyskał pierwszy, chociaż nie dający się jeszcze utrwalić, obraz fotograficzny.
  • 1826 lub 1827 – powstała pierwsza fotografia, stworzona przez Francuza Josepha-Nicéphore'a Niepcego na wypolerowanej płycie metalowej

Jako substancję światłoczułą wykorzystał on asfalt syryjski – związki bitumiczne wytworzone z ropy naftowej. Otrzymane przez niego zdjęcie było jednak bardzo niedoskonałe.
  • 1839 – rok uznawany za właściwą datę wynalezienia fotografii. Francuz Louis Jacques Daguerre zademonstrował Akademii Francuskiej zdjęcie fotograficzne otrzymane na warstewce jodku srebra, powstałej w wyniku działania pary jodu na wypolerowaną płytę miedzianą pokrytą srebrem.

Metoda Daguerre’a, zwana od nazwiska twórcy dagerotypią, pozwalała na otrzymanie poprawnego zdjęcia, ale tylko w jednym egzemplarzu, gdyż utworzony na płytce obraz był od razu obrazem pozytywowym.
  • w tym samym czasie nad otrzymywaniem obrazów tworzonych przez światło pracował angielski uczony William Henry Fox Talbot.

Naświetlając w ciemni optycznej papier powleczony jodkiem srebra uzyskał on – po wywołaniu kwasem galusowym – obraz negatywowy, w którym jasnym miejscom fotografowanego przedmiotu odpowiadał czarny strąt srebra. Następnie, naświetlając przez ten negatyw arkusz papieru pokryty warstewką chlorku srebra, otrzymywał obraz pozytywowy w dowolnej liczbie odbitek.
  • 1839 – John Herschel na określenie procesu opracowanego przez Talbota wprowadził termin fotografia.

Technika fotografii rozwijała się od tego momentu bardzo szybko. Już wkrótce płytki srebrne lub arkusze papieru zastąpiono płytkami szklanymi powleczonymi warstwą światłoczułą. Płytki te preparowano tuż przed wykonaniem zdjęcia, co wymagało przenośnej ciemni fotograficznej, w której można było dokonać tego zabiegu.

  • 1861 – fizykowi Jamesowi Clerkowi Maxwellowi udało się uzyskać pierwszą trwałą fotografię barwną.

  • 1907 – bracia Lumière wprowadzili na rynek pierwsze płyty do fotografii barwnej,Autochrome. Były one wyprodukowane na bazie barwionej skrobi ziemniaczanej.

  • 1935 – wprowadzono do sprzedaży pierwszy współczesny trójwarstwowy film barwny –Kodachrome.

  • większość współczesnych filmów barwnych, oprócz Kodachrome, wykorzystuje technologię stworzoną dla filmu Agfacolor w 1936.

  • od 1963 – jest dostępny natychmiastowy materiał kolorowy firmy Polaroid Corporation.

Fotografia pojawiła się na ziemiach polskich już w roku 1839, kiedy to Kurier Warszawski wydrukował ogłoszenie firmy Fragetoferującej aparaty do dagerotypii. Rok później w Poznaniu i w Warszawie pojawiły się ilustrowane broszury poświęcone dagerotypii.

Początek przemysłu fotograficznego na ziemiach polskich to rok 1887, kiedy chemik Piotr Lebiedziński założył w Warszawie fabrykę papierów fotograficznych FOTON. W 1899, również w Warszawie, powstała wytwórnia aparatów fotograficznych i obiektywów FOS.

Fotografia tradycyjna a analogowa

Bardzo często fotografię tradycyjną (opartą na wykorzystaniu światłoczułych własności halogenków srebra) kompletnie mylnie określa się fotografią analogową. Jest to poważny błąd merytoryczny, gdyż fotografią analogową można określić proces reprodukcji obrazu z pomocą urządzeń elektronicznych analogowych (np. fotopowielacz). Wynikiem działania światła na taki element światłoczuły jest powstanie sygnału analogowego, a nie efektu fotochemicznego na błonie filmowej czy innym nośniku emulsji światłoczułej. (artykuł pochodzi ze strony wikipedia.pl: http://pl.wikipedia.org/wiki/Fotografia)

Fotografia Ogólnopolski kwartalnik poświęcony fotografii artystycznej i profesjonalnej, galerie twórców polskich i zagranicznych, kalendarium wystaw i wydarzeń.
Wideofilmowanie -

Aby uniknąć przykrych niespodzianek, doradzam bardzo dokładne przygotowanie planu zdjęć. Dobry projekt filmu, najlepiej w formie pisemnej, z zaznaczeniem punktów odniesienia i dodatkowych parametrów jest połową sukcesu. Filmując miej na uwadze czas i harmonogram, ale staraj się wykorzystywać wszystkie spontanicznie powstające sytuacje. Jest to niewątpliwie równie trudne jak utrzymanie terminów przy jednoczesnym wykonaniu wszystkich zaplanowanych ujęć.

Uwaga! Pamiętaj, aby robić dużo zbliżeń na przebitki! Zawsze lepiej mieć za dużo materiału niż za mało. Decydując się na ujęcia z różnych perspektyw pamiętaj, że będą one podczas montażu w jakiś sposób połączone. Nie ma większego sensu robienie ujęć różnych panów nie pasujących do siebie. Przysporzy to tylko dodatkowych trudności przy edycji. Profesjonalni operatorzy projektują odpowiednie ujęcia dla każdej sceny w scenariuszu. Nie musimy być, aż tak dokładni, ale poświęcenie kilku chwil na przemyślenia na pewno nie zaszkodzi.

Sugestie, przenośnie i skróty

Odmienne ujęcia tego samego tematu połączone w różne sekwencje mogą wywoływać na widzu niejednakowe wrażenie. Mądrze zmontowany film, z wykorzystaniem ujęć zapisanych w całkowicie różnych warunkach i o różnych porach umożliwia przeniesienie na ekran wybranych treści. (artykuł pochodzi ze strony: http://omultimediach.pl/poradnik-filmowca-filmowanie-z-przeznaczeniem-do-montazu/)

Fotografia ślubna -zdjęcia ślubne  to najważniejsza pamiątka i prezent jaki może dostać para młoda. Fotograf ślubny to osoba, która nam towarzyszy podczas całej ceremonii, także podczas wesela. 

Wideofilmowanie Wieliczka      Zdjęcia do dokumentów Wieliczka   Wideofilmowanie Proszowice
Wideofilmowanie Kazimierza Wielka   Wideofilmowanie Niepołomice   Wideofilmowanie Dobczyce   Wideofilmowanie Myślenice
Wideofilmowanie Gdów    Wideofilmowanie Skawina   Wideofilmowanie Kraków    Wideofilmowanie Miechów
Fotograf Wieliczka   Fotograf Proszowice   Fotograf Kazimierza Wielka   Fotograf Niepołomice   Fotograf Dobczyce

Fotograf Myślenice    Fotograf Skawina    Fotograf Miechów    Fotograf Gdów   Fotograf Kraków