fotografia ślubna małopolska   małopolska małopolskie
fotografia ślubna małopolska
Menu 
Strona główna
Galeria
Oferta
Terminarz
Wzory albumów
Kontakt

Wideofilmowanie Kraków 2013



Wideofilmowanie Kraków, Kamerzystaf Kraków


                                                                                                                                           fot.Alena Ozerova/fotolia.pl

Nasza firma zajmuje się kompleksowymi usługami fotograficznymi. Posiadane umiejętności oraz zdobyte doświadczenie w  połączeniu z profesjonalnym sprzętem marki Canon, gwarantują udane zdjęcia od strony technicznej, ale nie tylko. Staramy się  aby  zdjęcia oddawały nastrój i emocje obecne w tym wspaniałym dniu, tak aby po latach przy oglądaniu albumu ślubnego,  mozna  było przeżyć je ponownie. 
Każdy Ślub traktujemy jako indywidualne i niepowtarzalne wydarzenie. Dlatego otrzymujecie zdjęcia tylko najwyższej jakości,  poddane wcześniej stosownej obróbce graficznej. Posiadamy własne Laboratorium Fotograficzne, gdzie wykonujemy odbitki z  Waszego Ślubu. Dlatego mamy bezpośredni wpływ na Wasze zdjęcia od początku do końca. Dzięki temu szubko otrzymujecie   Wasze zdjęcia. 

Wykonujemy również wideofilmowanie imprez okolicznościowych, ślubów, komunii, studniówek. gwarantujemy szybki czas realizacji i najniższe ceny w Małopolsce. Oferujemy także wideofilmowanie Full HD na Blu Ray.

Realizujemy zlecenia fotograficzne oraz wideofilmowania głównie w województwie małopolskim, nie pobieramy opłaty za dojazd na terenie Małopolski.

Wykonujemy fotografie szkolną. Zdjęcia szkolne na terenie szkół. Mamy najniższe ceny fotografii szkolnej w całym kraju.

 
OFERTA 2013
FOTOGRAFIA&VIDEOFILMOWANIE - 1950 ZŁ

zobacz nasze realizacje na YouTube
2013 Fotograf Małopolska - fotografia ślubna małopolska.
Wideofilmowanie Kraków, Kamerzysta  Kraków 







































 Kraków  (łac. Cracovia) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców[1][4] i pod względem powierzchni[1].

 Położone nad Wisłą, na obszarze Bramy Krakowskiej, Niecki Nidziańskiej i Pogórza Zachodniobeskidzkiego. Jest jednym z najstarszych miast Polski o ponadtysiącletniej historii, z wieloma wartościowymi obiektami architektonicznymi. Działa w nim również wiele instytucji i placówek kulturalnych gromadzących bezcenne zabytki. W przeszłości miasto należało do Ligi Hanzeatyckiej zrzeszającej najważniejsze ośrodki handlowe wEuropie. Do 1795 r. Kraków był formalnie stolicą Polski[5], a do 1611 r. siedzibą władców państwa polskiego. W latach 1596–1795, czyli do III rozbioru Polski, jako stolica Rzeczypospolitej[6] funkcje stołeczne dzielił z Warszawą, która stała się miastem rezydencjalnym króla[7][8].

 Obecnie jest stolicą województwa małopolskiego, a także centralnym ośrodkiem metropolitalnym aglomeracji krakowskiej. W zapisach historycznych jest uznawany za główne miasto historycznej Małopolski. Do historycznej funkcji Krakowa odnosi się jego pełna nazwa[9] – Stołeczne Królewskie Miasto Kraków usankcjonowana prawnie przez Radę Ministrów jak i wcześniej przez naczelne władze państwowe II Rzeczypospolitej, które używały tej nazwy w swoich aktach prawnych[10][11]. Również nazwy skróconej tj.: st. król. miasto Kraków, st.kr. miasto Kraków albo stoł. król. miasto Kraków. Niektóre z tych aktów prawnych obowiązują do dzisiaj[12][13]. Na arenie międzynarodowej Kraków postrzegany jest jako "duchowe i naukowe serce Polski"[14].

 W Krakowie znajdują się główne siedziby m.in.: Polskiej Akademii Umiejętności,Narodowego Centrum Nauki, Europejskiego Towarzystwa Chirurgicznego[15], Polskiego Towarzystwa Promieniowania Synchrotronowego[16], Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury[17], dowództwa Wojsk Specjalnych RP[18], Polskiego Związku Narciarskiego[19]. Miasto posiada również wiele placówek kulturalnych o znaczeniu i statusie narodowym m.in. Narodowy Stary Teatr, Muzeum Narodowe, Panteon Narodowy[20], Drukarnia Narodowa, Archiwum Narodowe[21], Biblioteka Jagiellońska,Instytut Książki[22].

 Miasto pełni funkcję centrum administracyjnego, kulturalnego, edukacyjnego, naukowego, gospodarczego, usługowego i turystycznego. Kraków jest drugim, po Warszawie, największym w kraju rynkiem nowoczesnej powierzchni biurowej[23], a także jednym z kluczowych węzłów drogowych i kolejowych w Polsce. W Balicach pod Krakowem znajduje się drugi co do wielkości polski port lotniczy o znaczeniu międzynarodowym. Według raportu inwestycyjnego Konferencji ds. Handlu i Rozwoju ONZ (UNCTAD) z 2011 roku Kraków jest najlepszym miejscem na świecie do lokowania centrów usług dla biznesu[24]. W kwietniu 2012 r. Kraków znalazł się w gronie 120 najatrakcyjniejszych miast świata (tzw. lista hot spots dotycząca konkurencyjności biznesowej) w ujęciu jednostki badawczej Economist Intelligence Unit wykonującej badania na zlecenie banku Citi Handlowy[25][26].

Kraków będzie jednym z miast-gospodarzy Mistrzostw Świata w Piłce Siatkowej Mężczyzn 2014 oraz Mistrzostw Europy w Piłce Ręcznej Mężczyzn 2016. Kraków został również wyróżniony tytułem Europejskiego Miasta Sportu 2014[27].

Brytyjski think tank Globalization and World Cities (GaWC), badający wzajemne stosunki pomiędzy miastami świata w kontekście globalizacji, uznał natomiast Kraków zametropolię globalną (High Sufficiency)[28].

Kraków jest położony w południowej Polsce, w środkowo-północnej części województwa małopolskiego. Miasto leży nad Wisłą i na jego terenie znajdują się ujścia dopływów rzeki Wisły: Białuchy (dolny bieg Prądnika), Rudawy, Dłubni, Drwiny Długiej i Wilgi. Kraków znajduje się w miejscu zbiegu kilku krain geograficznych: Bramy Krakowskiej, Kotliny Oświęcimskiej, Kotliny Sandomierskiej, Pogórza Zachodniobeskidzkiego, Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Położenie Krakowa sprawia, że jest on bazą dla wycieczek w polskie góry, czy wypadów do malowniczej Jury Krakowsko-Częstochowskiej.

Z Krakowem sąsiadują gminy: Igołomia-Wawrzeńczyce, Kocmyrzów-Luborzyca, Koniusza, Liszki, Michałowice, Mogilany,Niepołomice, Skawina, Świątniki Górne, Wieliczka, Wielka Wieś, Zabierzów, Zielonki. Gminy te należą do dwóch powiatów sąsiadujących z Krakowem: powiat krakowski oraz powiat wielicki.

Od 27 marca 1991 Kraków podzielony jest na 18 dzielnic samorządowych oznaczonych cyframi rzymskimi i nazwami. Od roku 2002 Rada Miasta Krakowa uchwałą podjęła decyzję o formalnym przydzieleniu nazw krakowskim dzielnicom. Nazwy te obowiązywały do tej chwili potocznie.

Powszechnie używany jest historyczny podział miasta z lat 1951–1975 na 6 dzielnic administracyjnych: Stare Miasto, Zwierzyniec, Kleparz, Grzegórzki,Podgórze, Nowa Huta lub podział na 4 dzielnice, obowiązujący od 1975:Śródmieście, Podgórze, Krowodrza, Nowa Huta.

W Krakowie nazwy dzielnic pochodzą w większości od nazw miast, wsi,jurydyk, folwarków, osad itp., tworzących kiedyś oddzielne jednostki osadniczea na przestrzeni wieków włączanych w granice administracyjne miasta.

W ujęciu lokalnym Kraków i sąsiadujące miejscowości tworzą aglomerację krakowską. W ujęciu regionalnym mówi się o Krakowskim Obszarze Metropolitalnym (KOM), natomiast w ujęciu ponadregionalnym Kraków jest biegunem wzrostu oddziałującym na sąsiadujące województwa – śląskie, świętokrzyskie oraz podkarpackie[29]. (artykuł pochodziz e strony: http://pl.wikipedia.org/wiki/Krak%C3%B3w)





j

Fotografia (gr. φως, phōs, D. phōtós – światło; gráphō – piszę, graphein – rysować, pisać; rysowanie za pomocą światła) – zbiór wielu różnych technik, których celem jest zarejestrowanie trwałego, pojedynczego obrazu za pomocą światła. Potoczne znaczenie zakłada wykorzystanie układu optycznego, choć nie jest to konieczne – fotografia otworkowa, rayografia.

 Podstawowy podział technik fotograficznych

  • fotografia analogowa – od swego powstania oparta na chemii światłoczułych związków srebra. Dzieli się na fotografię monochromatyczną i fotografię barwną. Materiały fotograficzne dzieliły się na dwa rodzaje: pierwsze służyły do utrwalenia obrazu waparacie i produkowane były w postaci klisz ciętych (do aparatów wielkoformatowych – fotografia wielkoformatowa), błon (filmów) perforowanych (do aparatów małoobrazkowych), błon zwojowych najczęściej o szerokości 60 mm (do aparatów średnioformatowych). Obraz zapisany na kliszach przenoszony był na papiery o różnych formatach.

  • szlachetne techniki fotograficzne – techniki oparte na wykorzystaniu światłoczułości i garbujących właściwości chromianów, a także innych związków światłoczułych, np. guma, pigment, bromolej.

  • fotografia cyfrowa – tutaj rejestracja obrazu odbywa się nie na materiale światłoczułym, ale na urządzeniu optoelektronicznym zwanym matrycą (np. w układzie CCD, CMOS) zamontowaną w aparacie cyfrowym. Obiektywy aparatów cyfrowych są identyczne (pod względem konstrukcji optycznej) ze stosowanymi w aparatach do fotografii tradycyjnej, ale występują też w postaci zmodyfikowanej, np. z wbudowanymi mechanizmami korekcji wstrząsów.

Naukowców od zawsze fascynowała możliwość rejestrowania dokładnych obrazów ruchu, przykładem jest twórczość Eadwearda Muybridge'a.

Historia

Jedna z pierwszych fotografii barwnych wykonana (ok. 1900 roku) metodą opracowaną przez "Polskiego Edisona" Jana Szczepanika. Szczepanik opatentował tę metodę w USA i w Wielkiej Brytanii. Na podstawie licencji Szczepanika amerykańska firma Kodak w roku 1928 wprowadziła do sprzedaży film barwny "Kodachrome", a niemiecka firma AGFA, po ulepszeniu jego projektu, wyprodukowała własne aparaty małoobrazkowe "Agfacolor".

Autoportret Siergieja Prokudina-Gorskiego z lat 1905-1915 nad rzeką Karolitskai niedaleko Batumi.

Fotografia, powstała w XIX wieku, korzystała z wynalazków znanych już wcześniej. Przykładem jest camera obscura, znana już w starożytnej Grecji.

  • 1556 – Georg Fabricius zauważył, że chlorek srebra zaczernia się pod wpływem promieni słonecznych.

  • 1724 – światłoczułość azotanu srebra zaobserwował Johann Heinrich Schulze.

  • 1725 – w Halle Johann Heinrich Schulze uzyskał pierwsze odwzorowanie obrazu na emulsji światłoczułej sporządzonej z chlorku srebra na podkładzie z białej kredy.

Spreparowana odpowiednio kreda posłużyła jako substancja mająca zapewnić w miarę równomierne pokrycie materiału podkładowego emulsją. Jako obrazu do odwzorowania użył nieprzeźroczystego materiału, w którym wyciął szablony. Następnie naświetlał emulsję na słońcu przez te szablony. W ten sposób uzyskał pierwszy, chociaż nie dający się jeszcze utrwalić, obraz fotograficzny.
  • 1826 lub 1827 – powstała pierwsza fotografia, stworzona przez Francuza Josepha-Nicéphore'a Niepcego na wypolerowanej płycie metalowej

Jako substancję światłoczułą wykorzystał on asfalt syryjski – związki bitumiczne wytworzone z ropy naftowej. Otrzymane przez niego zdjęcie było jednak bardzo niedoskonałe.
  • 1839 – rok uznawany za właściwą datę wynalezienia fotografii. Francuz Louis Jacques Daguerre zademonstrował Akademii Francuskiej zdjęcie fotograficzne otrzymane na warstewce jodku srebra, powstałej w wyniku działania pary jodu na wypolerowaną płytę miedzianą pokrytą srebrem.

Metoda Daguerre’a, zwana od nazwiska twórcy dagerotypią, pozwalała na otrzymanie poprawnego zdjęcia, ale tylko w jednym egzemplarzu, gdyż utworzony na płytce obraz był od razu obrazem pozytywowym.
  • w tym samym czasie nad otrzymywaniem obrazów tworzonych przez światło pracował angielski uczony William Henry Fox Talbot.

Naświetlając w ciemni optycznej papier powleczony jodkiem srebra uzyskał on – po wywołaniu kwasem galusowym – obraz negatywowy, w którym jasnym miejscom fotografowanego przedmiotu odpowiadał czarny strąt srebra. Następnie, naświetlając przez ten negatyw arkusz papieru pokryty warstewką chlorku srebra, otrzymywał obraz pozytywowy w dowolnej liczbie odbitek.
  • 1839 – John Herschel na określenie procesu opracowanego przez Talbota wprowadził termin fotografia.

Technika fotografii rozwijała się od tego momentu bardzo szybko. Już wkrótce płytki srebrne lub arkusze papieru zastąpiono płytkami szklanymi powleczonymi warstwą światłoczułą. Płytki te preparowano tuż przed wykonaniem zdjęcia, co wymagało przenośnej ciemni fotograficznej, w której można było dokonać tego zabiegu.

  • 1861 – fizykowi Jamesowi Clerkowi Maxwellowi udało się uzyskać pierwszą trwałą fotografię barwną.

  • 1907 – bracia Lumière wprowadzili na rynek pierwsze płyty do fotografii barwnej,Autochrome. Były one wyprodukowane na bazie barwionej skrobi ziemniaczanej.

  • 1935 – wprowadzono do sprzedaży pierwszy współczesny trójwarstwowy film barwny –Kodachrome.

  • większość współczesnych filmów barwnych, oprócz Kodachrome, wykorzystuje technologię stworzoną dla filmu Agfacolor w 1936.

  • od 1963 – jest dostępny natychmiastowy materiał kolorowy firmy Polaroid Corporation.

Fotografia pojawiła się na ziemiach polskich już w roku 1839, kiedy to Kurier Warszawski wydrukował ogłoszenie firmy Fragetoferującej aparaty do dagerotypii. Rok później w Poznaniu i w Warszawie pojawiły się ilustrowane broszury poświęcone dagerotypii.

Początek przemysłu fotograficznego na ziemiach polskich to rok 1887, kiedy chemik Piotr Lebiedziński założył w Warszawie fabrykę papierów fotograficznych FOTON. W 1899, również w Warszawie, powstała wytwórnia aparatów fotograficznych i obiektywów FOS.

Fotografia tradycyjna a analogowa

Bardzo często fotografię tradycyjną (opartą na wykorzystaniu światłoczułych własności halogenków srebra) kompletnie mylnie określa się fotografią analogową. Jest to poważny błąd merytoryczny, gdyż fotografią analogową można określić proces reprodukcji obrazu z pomocą urządzeń elektronicznych analogowych (np. fotopowielacz). Wynikiem działania światła na taki element światłoczuły jest powstanie sygnału analogowego, a nie efektu fotochemicznego na błonie filmowej czy innym nośniku emulsji światłoczułej. (artykuł pochodzi ze strony wikipedia.pl: http://pl.wikipedia.org/wiki/Fotografia)

Fotografia Ogólnopolski kwartalnik poświęcony fotografii artystycznej i profesjonalnej, galerie twórców polskich i zagranicznych, kalendarium wystaw i wydarzeń.
Wideofilmowanie -

Aby uniknąć przykrych niespodzianek, doradzam bardzo dokładne przygotowanie planu zdjęć. Dobry projekt filmu, najlepiej w formie pisemnej, z zaznaczeniem punktów odniesienia i dodatkowych parametrów jest połową sukcesu. Filmując miej na uwadze czas i harmonogram, ale staraj się wykorzystywać wszystkie spontanicznie powstające sytuacje. Jest to niewątpliwie równie trudne jak utrzymanie terminów przy jednoczesnym wykonaniu wszystkich zaplanowanych ujęć.

Uwaga! Pamiętaj, aby robić dużo zbliżeń na przebitki! Zawsze lepiej mieć za dużo materiału niż za mało. Decydując się na ujęcia z różnych perspektyw pamiętaj, że będą one podczas montażu w jakiś sposób połączone. Nie ma większego sensu robienie ujęć różnych panów nie pasujących do siebie. Przysporzy to tylko dodatkowych trudności przy edycji. Profesjonalni operatorzy projektują odpowiednie ujęcia dla każdej sceny w scenariuszu. Nie musimy być, aż tak dokładni, ale poświęcenie kilku chwil na przemyślenia na pewno nie zaszkodzi.

Sugestie, przenośnie i skróty

Odmienne ujęcia tego samego tematu połączone w różne sekwencje mogą wywoływać na widzu niejednakowe wrażenie. Mądrze zmontowany film, z wykorzystaniem ujęć zapisanych w całkowicie różnych warunkach i o różnych porach umożliwia przeniesienie na ekran wybranych treści. (artykuł pochodzi ze strony: http://omultimediach.pl/poradnik-filmowca-filmowanie-z-przeznaczeniem-do-montazu/)

Fotografia ślubna -zdjęcia ślubne  to najważniejsza pamiątka i prezent jaki może dostać para młoda. Fotograf ślubny to osoba, która nam towarzyszy podczas całej ceremonii, także podczas wesela. 

Wideofilmowanie Wieliczka      Zdjęcia do dokumentów Wieliczka         Wideofilmowanie Wieliczka     Wideofilmowanie Proszowice

Wideofilmowanie Kazimierza Wielka   Wideofilmowanie Niepołomice   Wideofilmowanie Dobczyce   Wideofilmowanie Myślenice
Wideofilmowanie Gdów    Wideofilmowanie Skawina   Wideofilmowanie Kraków    Wideofilmowanie Miechów
Fotograf Wieliczka   Fotograf Proszowice   Fotograf Kazimierza Wielka   Fotograf Niepołomice   Fotograf Dobczyce
Fotograf Myślenice    Fotograf Skawina    Fotograf Miechów    Fotograf Gdów   Fotograf Kraków